22:45:  De Maan staat 1,4° ten zuiden van Regulus, de helderste ster van het sterrenbeeld Leeuw (+1,4m). De dichtste nadering vindt om 02:20 plaats, onder de horizon voor een waarnemer in de Benelux. De samenstand is alleen met veel moeite zichtbaar op 16 juli rond 22:45 uur. Het tweetal staat dan in het westnoordwesten, circa 3° boven de horizon, op een onderlinge afstand van 2,8°. De Maan is voor 8% verlicht.

22:15:  De Maan staat 2,3° ten zuidwesten van Venus (-4,2m), in het sterrenbeeld Leeuw. De dichtste nadering gebeurt om 15:11, bij ons op 43° hoogte, maar bij daglicht. De samenstand is met veel moeite te zien rond 22:15 uur. Het tweetal staat dan boven de westelijke horizon, op een hoogte van ongeveer 10°, 3,9° van elkaar vandaan. De Zon staat slechts 4° onder de horizon. De Maan is voor 16% verlicht. Voor de zichtbaarheid van Maan en planeten, zie Vannacht aan de hemel.

Deze tijd van het jaar is prima geschikt om de planetaire nevel M27, bekend als de Halternevel, te bekijken. De planetaire nevel is te vinden in het sterrenbeeld Vosje, heeft een magnitude van 8,1m en zijn schijnbare afmeting bedraagt 15,2’. Het object komt om 17:39 uur op, gaat om 09:57 uur onder en staat om 01:48 uur in het hoogste punt aan de hemel, op 61° boven de horizon. Voor het waarnemen van deepsky-objecten is de precieze datum minder belangrijk dan een donkere, liefst maanloze, hemel. Zoek een donkere waarneemplaats en kijk rond Nieuwe Maan, bijvoorbeeld in de dagen rond 14 juli. Bij het waarnemen van een zwakker en nevelig object als deze planetaire nevel is een redelijke telescoop nodig om detail te kunnen zien. Zie deze detailpagina voor M27 voor meer gegevens. Foto: DSS.

23:00:  De Maan staat 2,8° ten zuiden van Spica, de helderste ster van het sterrenbeeld Maagd (+1,0m). De dichtste nadering gebeurt om 04:51, onder de horizon voor een waarnemer in de Lage Landen en in de schemering. De samenstand is te zien op 20 juli rond 23 uur. De twee objecten staan dan in het westzuidwesten, circa 8° boven de horizon, 4,2° van elkaar verwijderd. De Maan is voor 44% verlicht.

13:06:  De Maan is in de fase van Eerste Kwartier. De rechter helft van de Maan is nu verlicht en de Maan is met name 's avonds zichtbaar. Om de Maan waar te nemen door een verrekijker of telescoop is de tijd rond (en met name voor) Eerste Kwartier zeer geschikt. Op de grens tussen het verlichte en het donkere deel van de Maan komt de Zon net op. Hierdoor werpen bergen en kraterranden lange schaduwen, wat een extra diepte-effect veroorzaakt, en de Maan is daarmee duidelijk meer dan een gladde schijf, gezien door een verrekijker of telescoop.

00:58:  Mercurius is stationair in ecliptische lengte. De planeet keert zijn bewegingsrichting langs de ecliptica om en gaat weer in de gangbare richting bewegen. Dit verschijnsel vindt plaats tussen de benedenconjunctie en grootste westelijke elongatie van een binnenplaneet.

00:06:  De Maan staat 1,4° ten zuiden van Antares, de helderste ster van het sterrenbeeld Schorpioen (+1,0m). De dichtste nadering gebeurt om 00:06, bij ons op 6° hoogte boven de horizon, in het zuidzuidwesten. De Maan is voor 81% verlicht. De pagina Vannacht aan de hemel toont wanneer de Maan en deepsky-objecten te zien zijn.

18:45:  De Maan is in het punt van zijn baan dat het verst van de Aarde ligt: het apogeum. De afstand tussen de Aarde en de Maan bedraagt 405548 km. De schijnbare diameter van de Maan is kleiner dan gemiddeld (29’27,9”), door de grotere afstand. De Maan is op dit moment wassend, voor 81% verlicht en is 's avonds in het oosten of zuidoosten, rond middernacht in het zuiden en aan het einde van de nacht in het (zuid)westen, dus zo'n beetje de hele nacht, te zien. Het kaartje toont de Maan om 22:47 uur in het sterrenbeeld Slangendrager, op een hoogte van slechts 9,0° boven de zuidelijke horizon. Al met een verrekijker op een statief zijn, vooral op de grens tussen licht en donker op de Maan, de maankraters goed te zien. Zie de applet Verschijnselen van de Maan voor meer gegevens.

18:50:  De planetoïde 3 Juno is in oppositie. Het kleine planeetje, in het sterrenbeeld Adelaar, heeft nu een magnitude van slechts +9,1m. Er is daarom een telescoop met redelijke opening nodig om het object te kunnen zien. Juno bereikt een maximale hoogte boven de horizon van circa 33°. Dit gebeurt rond 01:36 uur, en geldt strikt genomen voor een waarnemer in Utrecht. De kaart (zie hiernaast) toont de positie van de planetoïde en sterren tot een helderheid van +10,0m. Kijk voor meer details over de oppositie van Juno op deze pagina. Voor meer gegevens van planetoïden, zie de pagina Planetoïden in 2026.

21:57:  Saturnus is stationair in ecliptische lengte. De planeet keert zijn bewegingsrichting langs de ecliptica om en gaat tegen de gangbare richting in bewegen. Dit is het begin van de oppositielus van Saturnus; de planeet wordt de komende tijd alsmaar beter zichtbaar. De planeet is op dit moment met name 's ochtends goed zichtbaar en de opkomst van de planeet vindt elke dag iets vroeger plaats. Rond zijn oppositie zal Saturnus vrijwel de gehele nacht zichtbaar zijn, doordat deze rond zonsondergang opkomt en rond zonsopkomst weer ondergaat. Saturnus is met het blote oog als een heldere “ster” vrij gemakkelijk aan de hemel te vinden. Al met een verrekijker op een statief zijn de beroemde ringen van de reuzenplaneet te onderscheiden. Met een telescoop kunnen meer details, zoals de schaduw van de ring op de planeet en de scheidingen in de ringen worden waargenomen, evenals de grootste manen van Saturnus. Zie de maandelijkse slingerdiagrammen voor de manen van Saturnus. De helderheid van Saturnus bedraagt +0,7m, zijn schijnbare diameter is 18,3”. We vinden de planeet in het sterrenbeeld Vissen. Gebruik deze hemelkaart om de planeet te vinden. Voor meer informatie over de positie en zichtbaarheid van de planeet, zie het hoofdstuk Saturnus. Zie deze applet Planeetverschijnselen voor meer verschijnselen van Saturnus.